"She read Een Zomerzotheid by Cissy van Marxveldt no less than four times. While in hiding, Johannes Kleiman took his daughter's books for her."
https://research.annefrank.org/en/onderwerpen/58b5fe11-0b39-46e0-809e-1e1a5eccb1e7/
EEN ZOMERZOTHEID - Hoofdstuk I.
A SUMMER FOLLY by Cissy van Marxveldt
Chapter I.
‘Weet jij misschien wanner Pit komt?’
‘Do you know when Pit is coming?’
vroeg Lenie Marees, en ze schoof haar stoel wat Dichter onder de tuinparasol,
asked Lenie Marees, and she moved her chair a little closer under the garden parasol,
die als een uitdagende oranje zonnebloem boven het groene grasperk stond.
which stood like a challenging orange sunflower above the green lawn.
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
‘Geen idee,’ zei Dot, die, buiten de schaduw van de parasol gezeten haar zigeunergezicht onbekommerd aan de zon blootstelde.
“I have no idea,” said Dot, who, sitting outside the shade of the parasol, exposed her gypsy face to the sun without a care in the world.
‘Pit komt altijd, als je haar het minst verwacht,’ vond Mia van Langen. Ze legde haar kleine blanke handjes achter haar hoofd, strekte haar beenen ‘Kinderen, zalig is het hier.’
‘Pit always comes when you least expect her,’ Mia van Langen thought. She put her small white hands behind her head, stretched her legs. ‘Children, it’s wonderful here.’
‘Ja, stel je nu voor de stad en de dampende grachten,’ zei Lenie.
“Yes, now imagine the city and the steaming canals,” said Lenie.
Dot grinnikte. “t Lijken wel paarden. Die vergelijkingen van jou altijd..’
Dot chuckled. “They look like horses. Those comparisons of yours all the time...”
Lenie glimlachte. ‘Och,’ zei ze vaag. ‘Jullie snapt me wel.’
Lenie smiled. “Oh,” she said vaguely. “You understand me.”
